CMake jest wieloplatformowym, w miarę wygodnym, narzędziem generującym pliki makefile oraz projekty dla co bardziej znanych IDE programistycznych. Ma prostą składnię, a po raz dobrze napisanym pliku konfiguracyjnym możemy zapomnieć o jego istnieniu i cieszyć się z możliwości łatwego zbudowania projektu na maszynie wyposażonej jedynie w narzędzia konsolowe (kompilator, make) lub wygodą pracy w Eclipsie, Visual Studio lub Xcode.
Jeśli jesteś zaciekawiony samym narzędziem CMake, ale nigdy go nie używałeś bez trudu dotrzesz do masy tekstów ułatwiających rozpoczęcie pracy, także w języku polskim. W tym tekście jednak chciałbym się skupić na sztuczkach, które ostatnio pomogły mi uprościć nieco pracę.
Inteligentne wskaźniki to bardzo pomocne twory. Dzięki nim nie trzeba pamiętać głównie o zwolnieniu obiektu w różnych przypadkach, a o błędy z tego wynikające nietrudno.
Istnieje masa różnych implementacji inteligentnych wskaźników, od najprostszych usuwających obiekt, na który wskazują w momencie kiedy jest usuwany obiekt wskaźnika lub przypisywana jest nowa wartość, poprzez zliczające, kopiujące i masę innych. Zależnie od funkcji jakie ma spełniać i do jakich celów mamy zamiar go używać każdy może przygotować własną implementację.
Trzy złote reguły:
I jedna porada: nie być szowinistą, korzystać ze wszystkiego z umiarem.
Ponieważ trochę czasu musiałem poświęcić na stworzenie tego programiku, to pochwalę się szerszej publiczności. Oto program generujący obraz na podstawie odwrotnego śledzenia promieni. 
Tym razem wyleje swoje żale jeśli chodzi o dostępne środowiska programistyczne pod Linuksem, korzystające z czegoś innego niż QT (szukam głównie programów opartych o GTK), pewnie będą to żale momentami nieuzasadnione lub przedawnione, ale... gdzieś muszę...
Zobacz inne wpisy:
« starsze «